واژه مسجد در لغت به معنای جایگاه سجده و محل عبادت است. مسجد از همان آغاز، علاوه بر اینکه به عنوان جایگاه اصلی اجتماع مؤمنین برای ادای فرایض دینی مورد استفاده بود، کانون فعالیت های اساسی نهضت جهانی اسلام نیز به شمار می رفت و در واقع پایه های حکومت اسلامی در این مکان بنیانگذاری شد.

در ایدئولوژی اسلام به عنوان یک دین کامل، مسجد به عنوان کانون مشترک عبادی-سیاسی پایه گذاری شده است، بیشتر امرا و فرمانروایان کشورهای اسلامی که خود را خلیفه الله هم می دانستند بر آن بودند که کاخ های سلطنتی و دارالاماره را نزدیک مسجد اصلی شهر بنا کنند تا به مسجد نظارت داشته باشند.

بهترین مسجد شهرهای بزرگ، مستقر در مرکز شهر را مسجد جامع می نامند. معمولا مساجد جامع از مهمترین آثار معماری شهر به شمار می آیند.

تزئینات کاشیکاری مساجد

مسجد جهانشاه یا مسجد کبود (گوی مسجید) از آثرار ابوالمظفر جهانشاه بن قرا یوسف از سلسله ترکمانان قراقویونلو می باشد که در870 هجری به همت و نظارت جان بیگم خاتون،زن جهانشاه بن قرایوسف قره قویونلو ، پایان یافته است.

در کتاب های تاریخی،این بنای باشکوه را « عمارت مظفریه » خوانده اند که مورد توجه ابو المظفر یعقوب بهادر خان قرار گرفت .در این روزگار تبریز در نهایت آبادانی و رونق بود .

در نیمه اول قرن یازدهم هجری ، کاتب چلبی و اولیا چلبی جهانگردان ترک عثمانی و در نیمه دوم همین قرن ، تاورنیه و شاردون جهانگردان فرانسوی از ایرن مسجد دیدن کرده بودند.

مادام دیولافوا جهانگرد فرانسوی می نویسد:

شهر تبریز ابنیه قدیمی زیادی ندارد اما آنچه باقی مانده شایان توجه است بهترین نمونه آن مسجد کبود است که در قرن 18 میلادی در زمان جهانشاه قره قویونلوها ساخته شده است.متأسفانه گنبد این بنای بی نظیر به واسطه زلزله خراب شده و قسمتی از دیوارها را نیز با خود فرو ریخته است.

این مسجد حیاط بزرگی داشته که در اطراف آن طاق نماهای جالب توجهی بوده و در مرکز آن حوض بزرگی برای وضو گرفتن وجود داشته است.

واژگـان کلـیدی:کاشی سنتی،معماری سنتی،کاشی کاری مساجد،دکوراسیون و دیزاین،کاشی هفت رنگ،کاشی مسجدی،کاشی محراب،کاشی قران،تولید کننده کاشی هفت رنگ،کاشی اشپزخانه،کاشی مترویی،کاشی مراکشی