اشتغال در کشورهای در حال توسعه وپر جمعیت ،از جمله مسائل مهم واساسی می باشد که تمام جوانب وارکان جامعه را تحت پوشش قرارمیدهد. تفکر وتعقل در این مقوله وانجام تحقیقات وپژوهش منجر به ارائه راهکارهای اجرائی برای مقابله با این معضل می گردد. کارآفرینان و دانش آموختگان ،بخش مهمی از بیکاران را شامل میشوند که بعضاً فاقد امکانات وسرمایه کافی برای تحمل ریسک دوران ابتدائی ایجاد اشتغال وخود اشتغالی میباشند .بحث مراکز رشد در دو، سه دهه گذشته در کشورهای مختلف از چند زاویه مورد بحث قرار گرفته است یکی از دیدگاه ها ،توسعه وسرعت بخشی به نوآوری بوده است که منجر به ایجاد یک مجموعه از شرکت های کوچک ومتوسط شده است. شرکتهای کوچک و متوسط مبتنی بر فناوری هستند و این زمینه ای برای کار آفرینی ایجاد کرده و در کنار ان اشتغال نیز به وجودآمده است. دراین مقاله پس از معرفی مراکز رشد و ویژگیهای آنها ،به بررسی چالشها وراهکارهای توسعه آنها پرداخته ایم.

هسته اصلی فرایند حرکت به سوی یک اقتصاد رقابتی، ایجاد بخش خصوصی، توسعه کار (SMEs)می باشد. این فرایند جدا از حمایت مالی،  آفرینی وایجاد شرکتهای کوچک و متوسط نیازمند زمینه ای برای آموزش، انتقال دانش وایجاد زیر ساختار شغلی برای تشویق بیشتر توسعه کارآفرینی ورشد مشاغل کوچک است. موسسات نو پا وشرکتهای کوچک ومتوسط در رونق اقتصادی وبه تبع آن کار آفرینی نقش بسیار مؤثری دارند. توسعة این موسسات در گرو ایجاد زیر ساخت های لازم برای کاهش خطر پذیری این موسسات در دوران شروع فعالیت خودمی باشد. یکی از مهمترین این زیر ساختها مراکز رشد هستند. الگوی مراکز رشد، یکی از راههای کاهش ریسک و افزایش ضریب موفقیت موسسات کوچک و متوسط توسط آنان می باشد. این الگو در کشورهای مختلف دنیا تجربه شده است ودر حال گسترش وتوسعه است. مراکز رشد در واقع نهادهائی هستند که برای پرورش وایجاد کسب وکارهای کوچک ومتوسط به گروهای کارآفرین ونو پا کمک میکنند تا عملیات تبدیل نوآوری وایده ها را به محصولات وخدمات جامعه با سرعت بیشتری انجام دهند.

کاشی گنبد - طراحی ساخت و اجرا در کاشی سنتی رنجبران