همانطور که از ساختار سازمانهای تحقیقاتی بر میآید. این سازمانها، سازمانهای جستجوگر خلاق و نوآور میباشند و همانگونه که از نحوه عملکردشان پیداست دارای چهار رکن اصلی، منابع انسانی، ایدههای نو، پشتوانه مالی و مبانی فرهنگی میباشند.

کار گروهی از دیر باز یعنی از زمانی که انسان به صورت جمعی در غارها زندگی میکرد انجام میگرفته زیرا بدین طریق انسان میتوانست از گزند حوادث طبیعی از مصونیت بیشتری برخوردار باشد. با گذشت زمان و تفکیک کارها برای مدتی کار تیمی به فراموشی سپرده شد و انسان فقط به خودش فکر کرد و برای خودش کار کرد. این بود که هر کسی که قدرت بیشتری داشت بر دیگری غلبه میکرد. کم کم طبقات شکل گرفتند

با پیشرفت علم و تکنولوژی، زمینههای ایجاد مراکز تحقیق و توسعه در چرخه تولید شکل گرفت و افرادی دور هم جمع شدند تا کاری مشترک برای هدفی مشخص انجام دهند. گردش کار چنین مراکزی نیاز به مدیریتی داشت که برای رسیدن به اهداف سازمانی برنامهریزی نماید. دیگر مدیریت فردی نمیتوانست جوابگوی نیازهای اینگونه سازمانها باشد و اشتراک مساعی موجب رشد و شکوفایی خلاقیتها و نوآوری میشد و در اینجا بود که تفکر جمعی (توفان مغزی) شکل گرفت البته ناگفته نماند این مسئله اول بار در کشورهای صنعتی مطرح و به کار گرفته شد و سپس یک فرهنگ غالب در آن جوامع گردید که این را میتوان در کشورهایی همچون ژاپن و کره مشاهده نمود این فرهنگ را ماتوشیتا به کار گرفت و کاربرد آنرا به جهانیان اعلام نمود و کلمة من را به ما تبدیل کرد

فروش کاشی طرح اسپانیایی قیمت ارزان