از نظر واژه سرامیک (CERAMICS) به کلیه جامدات غیر آلی و غیر فلزی گفته می‌شود و از واژه یونانی کراموس گرفته شده‌است که به معنی سفال یا شیء پخته‌شده‌است. از نظر ساختار شیمیایی کلیه موادی که از مخلوط خاک رس با ماسه و فلدسپار در دمای بالا بدست می‌آیند و توسط توده شیشه مانندی انسجام یافته و بسیار سخت و غیر قابل حل در حلال‌ها و تقریبا گداز ناپذیر می‌‌باشند، سرامیک نامیده می‌شوند. سرامیکها معمولا به استثنای فلزات و آلیاژهای فلزی و مواد آلی، شامل تمام مواد مهندسی می‌شوند که از نظر شیمیایی جزو مواد معدنی هستند و بعد از قرار گرفتن در دمای بسیار بالا، شکل اولیه خود را حفظ کرده و مقاوم‌تر می‌شوند.

 ظروف سفالی، چینی و چینی‌های بهداشتی و غیره، جزو این گروه می‌باشند. تاریخچه آشنایی انسان با مواد سرامیکی و استفاده از آنها، قدمتی بطول تاریخ دارد. سفالینه‌های کشف شده در مناطق باستانی دنیا نشان می‌دهد که انسان در دوران باستان، گل رس و چگونگی کار با آن و پخت و مقاوم‌سازی آن آشنا بوده است. اما امروزه سرامیک، کاربردهای بسیار فراتر از ظروف سفالی یا چینی دارد و در صنعت و تکنولوژی، استفاده‌های فراوانی از آن می‌شود. نقش اجزای سه‌گانه در سرامیک بدین گونه است که خاک رس موجب نرمی ‌و انعطاف و تشکیل ذرات بلوری سرامیک می‌شود، ماسه قابلیت چین خوردن، پس از خشک و گرم شدن و تشکیل ذرات بلوری سرامیک را کاهش می‌دهد و فلدسپار در کاهش دادن دمای پخت و تشکیل توده شیشه‌اى و چسباننده ذرات بلوری سرامیک موثر است. برخی آغاز استفاده و ساخت سرامیک‌ها را در حدود 7000 سال ق. م. می‌دانند[2] در حالی که برخی دیگر قدمت آن را تا 15000 سال ق. م نیز دانسته‌اند. ولی در کل اکثریت تاریخ‌نگاران بر 10000 سال ق. م اتفاق نظر دارند. بدیهی است که این تاریخ مربوط به سرامیک‌های سنتی است. سرامیک‌ها از لحاظ کاربرد به این شکل طبقه‌بندی می‌شوند: سرامیک‌های سنتی (سیلیکاتی)، سرامیک‌های مدرن (مهندسی)، سرامیک‌های اکسیدی و سرامیک‌های غیر اکسیدی. انواع سرامیک ها از نظر قدمت عبارت اند از: سرامیک‌های سنتی کهاین سرامیک‌ها همان سرامیک‌های سیلیکاتی هستند. مثل کاشی، سفال، چینی، شیشه، گچ، سیمان و … سرامیک‌های مدرن که این فرآورده‌ها عمدتاً از مواد اولیه خالص و سنتزی ساخته می‌شوند. این نوع سرامیک‌ها اکثراً در ارتباط با صنایع دیگر مطرح شده‌اند. خواص برتر سرامیک‌ها نسبت به مواد دیگر عبارتند از: دیرگدازی بالا، سختی زیاد، مقاومت به خوردگی بالا و استحکام فشاری بالا. خواص سرامیک‌ها بسته به نوع و درجه خلوص هر یک از اجزای اصلی، مواد افزودنی، لعاب، زمان حرارت دادن، مواد اکسنده و کاهنده‌هاى موجود در محیط، تغییر می‌کند. در قرن حاضر صنعت سرامیک سازی توسعه و تنوع شگرفی یافته و اهمیت و کاربردهای آن نیز وسعت پیدا کرده است. کاربردهای رایج مواد سرامیکی عبارتند از: الکتریکی و مغناطیسی، سختی بالا، نوری، حرارتی، شیمیایی و بیوشیمیایی و فناوری هسته‌ای.

فروش روشوئی سنتی در کاشی سنتی رنجبران