مهارتها و وظایفی که برای مدیران فعال در حوزه D&R مورد نیازند، اغلب قابل یادگیری و آموزش میباشند. بیشتر مدیران فعال در حوزه D&R و بخش مهندسی، معتقدند که مهارتهای مورد نیاز برای استفاده بهینه از موقعیتها و سمتهای رهبری، عمدتاً قابل یادگیری است (اسکلیک، 1988). همچنین نتایج تحقیقات مؤسسه تحقیق و تکنولوژی، واقع در واشنگتن چنین نظریهای را تأیید میکند (لارسون، 1996). منابع عمده برای فراگیری این مهارتها، تجربی میباشند؛ یعنی از طریق مشاهده، عمل و آموزشهای ضمن کار به دست میآیند. بعلاوه تا حدودی شامل برنامههای حرفهای میباشد که اغلب شامل یادگیری مهارتهایی از قبیل چرخش شغلی، مربیگری و کارآموزی را با یکدیگرتلفیق میسازد. در همین رابطه، مؤسسه تحقیقات صنعتی یک برنامه آموزشی برای کارکنان D&R در پنج سال اول فعالیت آنان در این حوزه، تدوین نمود. این راهنما به منظور تعیین افراد مستعد و کسب اطلاعات لازم در مورد آنان در مدت پنج سال، یک چک لیست تنظیم نمود. شالوده اساسی این شیوه، مبتنی بر عوامل اصلی در موفقیت شغلی میباشد. این شیوه، همچنین موضوعاتی از قبیل آشنایی با حرفه کاری، تامین امنیت، محیط کاری، نظارت، مهارتهای شخصی، رهبری و ارزیابی عملکردها را نیز تحت پوشش قرار میدهد. این امر، در یافتن شرکتها برای استخدام کارکنان حرفهای با مهارتهای بالا، بسیار مؤثر عمل میکند. (لارسون، 1996)

با توجه به تحقیقات انجام شده، جهت یادگیری مهارتهای فنآوری (که از اهمیت زیادی برخوردارند) میتواند از روشهای ذیل استفاده نمود

.1 یادگیری تجربی: این مورد، رایجترین شیوه در توسعه مهارتها میباشد. به نظر میرسد که تمامی مدیران بخش مهندسی از این امر بهره میبرند. بطور میانگین، مدیران، سالانه معادل 64 روز یا 25 درصد از وقت کاری خود را به یادگیری حین کار، اختصاص میدهند. یادگیری تجربی که موجب تسهیل در توسعه مهارتها در تمامی طبقات میشود، مستلزم مشاهده جزیی بوده و بعنوان یک فرآیند کم هزینه همراه با کارایی بالا تلقی میشود. در مجموع این نوع یادگیری، در توسعه و بهینهسازی مهارتهای مدیریتی، یک شیوه شناخته شده و مؤثر درپروژه مرتبط میباشد.

کاشیکاری سنتی سفره خانه سنتی