پرداختن به معمارى مساجد به قصد بیان همه خصوصیات و ویژگیهاى آن و بدست آوردن راه کارهائی براى آینده، مقوله‌اى است که می‌تواند از ورود افکار و مکاتب بیگانه و التقاطی جلوگیرى نماید. آنچه نیاز جامعه طراحان ما است

در کشورهای اسلامی یکی از روش های تزئین در هنر معماری استفاده از کاشیکاری است. در قرن هشتم و نهم هجری توسعه کاملی از کاشیکاری را شاهد هستیم زیرا تا قبل از آن از کاشیکاری در قسمتی از نماهای کوچک استفاده می شد.

مسجد پایگاه پیوند انسان و الله، و مرکز ارتباط انسانهاى مؤمن است. مساجد، خانه­هاى خدا و خلق خداست که در کویر ظلم و ظلمت سر پناه بشریت مظلوم در برابر طوفان جهل و جور و آزمندى محسوب می­شود.

پرسشی که فراروی مخاطبان معماری و شهرسازی در عصر جهانی‌شدن قرار دارد،این است که شهرهای آینده چه هویتی پیدا می‌کنند؟

از هنگامی که دانشکده های معماری به شکل امروزی خود پایه ریزی شد و سیستم آموزش نوین معماری به تدریج شکل گرفت، آموزش تاریخ معماری بخش جدایی ناپذیری از این سیستم شد.